Priskribo:

Lara loĝas en du mondoj: en la  surdamuta de siaj parencoj kaj en la sia propra, en kiu la sonoj estas tute normala afero. Ekde infanaĝo ŝi parolas kun siaj parencoj en la gesta lingvo, en la lingvo de silento, sed en adoleska aĝo ŝi konatiĝas kun la muziko kaj komencas ludi klarneton, ekparolas la lingvon de sonoj, kiun ne komprenas surduloj. La patro de Lara interpretas tion kiel kontraŭstaron de sia surdeco kaj  pli kaj pli distanciĝas de sia filino.

Opinioj

„Filmo, kiu faras el silento muzikon kaj havas sian potencon en ekvilibro inter rido kaj ploro, ĝojo kaj doloro. “Trans la silento” estas granda evento en la germana filmproduktado kun elstaraj geaktoroj.“ (Dirk Jasper FilmLexikon)

„Dank’ al bonega aktorado de ĉiuj roloj akompane de konvinka reĝisorado oni sukcesas penetri la mondon de surduloj kun ĉiuj iliaj problemoj de socia rangiĝo kaj familiaj konfliktoj.“ (FBW Langfilme)

„Kiu volas ekscii, kiel sonas la neĝo kaj kiel sonoj de klarneto povas sorĉi homon, tiu ne devas preteratenti ĉi tiun filmon: germana filmprodukto estas dediĉita al komedio de interrilatoj kaj al historio de adiaŭo kun infanaĝo akompane de trankvila humuro kaj propra estetiko.“ (Fischer Film Almanach 1997)

Interesaj faktoj

• Fama klarnetisto  Giora Feidman faris por la filmo “Trans la silento” specialan elpaŝon.
• En la filmo Emmanuelle Laborit (Kai) ludas patrinon de Sylvie Testud (plenkreska Lara). En realo Emmanuelle Laborit estas je 9 monatoj pli juna ol Sylvie Testud.